Udzielamy informacji o programach pomocowych realizowanych przez PARP.
Pilotaż Indywidualnych Kont Rozwojowych (IKR)
FAQ Na pytania przedsiębiorców i beneficjentów odpowiadają eksperci z PARP
Zgodnie z dokumentacją naboru każdy ekspert zaangażowany do projektu w zakresie przygotowania IPR oraz wsparcia motywacyjnego musi posiadać m.in. co najmniej roczne doświadczenie zawodowe w zakresie poradnictwa zawodowego zdobyte w ciągu ostatnich 3 lat od momentu zaangażowania do projektu. Beneficjent jest odpowiedzialny za weryfikację tego wymogu na etapie zaangażowania eksperta, natomiast PARP może dokonać wtórnej weryfikacji na próbie w trakcie realizacji projektu. Okres „ostatnich 3 lat” należy liczyć wstecz od dnia faktycznego zaangażowania danej osoby do projektu, a nie automatycznie od terminu złożenia wniosku albo od maja 2023 r. Przykładowo, jeżeli ekspert zostanie zaangażowany do projektu 1 stycznia 2027 r., należy badać doświadczenie zdobyte w okresie od 1 stycznia 2024 r. do 1 stycznia 2027 r. Jeżeli zaangażowanie nastąpi w innym dniu, okres 3 lat należy odpowiednio przesunąć. Wymóg „rocznego doświadczenia zawodowego” należy rozumieć jako posiadanie doświadczenia odpowiadającego co najmniej 12 miesiącom wykonywania zadań z zakresu poradnictwa zawodowego w wymaganym trzyletnim okresie. Dokumentacja nie wskazuje, że musi to być doświadczenie realizowane w sposób ciągły, bez żadnej przerwy. Istotne jest jednak, aby Beneficjent był w stanie wykazać i udokumentować, że dana osoba rzeczywiście wykonywała zadania z zakresu poradnictwa zawodowego przez okres odpowiadający co najmniej jednemu rokowi. Jednocześnie nie każde doświadczenie okołoedukacyjne lub koordynacyjne można automatycznie uznać za doświadczenie w zakresie poradnictwa zawodowego. W projekcie IKR rola eksperta obejmuje m.in. identyfikację mocnych stron i luk kompetencyjnych uczestnika, diagnozę potrzeb rozwojowych, wsparcie w wyborze ścieżki rozwoju, wskazanie kierunku rozwoju zgodnego z potencjałem uczestnika i realiami rynku pracy oraz opracowanie IPR. Dokumentacja definiuje IPR jako plan zawierający m.in. analizę doświadczenia edukacyjno-zawodowego, diagnozę zainteresowań i predyspozycji zawodowych, identyfikację umiejętności, zasobów, mocnych stron oraz kompetencji do rozwoju, przygotowany we współpracy z ekspertem. W związku z tym doświadczenie zdobyte na stanowisku „opiekuna edukacyjnego” mogłoby zostać uwzględnione tylko wtedy, gdy z zakresu obowiązków, umowy, zaświadczenia, opisu stanowiska lub innych dokumentów jednoznacznie wynika, że w ramach tej funkcji dana osoba faktycznie realizowała zadania odpowiadające poradnictwu zawodowemu, np. diagnozowała potrzeby i predyspozycje uczestników, wspierała ich w wyborze ścieżki edukacyjno-zawodowej, opracowywała plany rozwoju lub rekomendowała formy wsparcia. Sam fakt, że stanowisko mogło być wykonywane przez doradcę zawodowego, nie jest wystarczający, jeżeli zakres faktycznie wykonywanych zadań nie potwierdza poradnictwa zawodowego. Podsumowując, w opisanej sytuacji doświadczenie od 2015 r. potwierdza ogólny dorobek zawodowy, ale dla spełnienia wymogu w projekcie kluczowe będzie wykazanie co najmniej 12 miesięcy udokumentowanego doświadczenia w zakresie poradnictwa zawodowego w okresie 3 lat poprzedzających zaangażowanie do projektu. Doświadczenie jako opiekun edukacyjny może zostać uwzględnione wyłącznie w zakresie, w jakim dokumenty potwierdzą, że obejmowało ono czynności właściwe dla poradnictwa zawodowego.
Samo uczestnictwo w projekcie pracowników MŚP, którzy ze względu na wiek 55+ lub niepełnosprawność odpowiadają wybranym podgrupom grupy A, nie przesądza jeszcze o spełnieniu kryterium premiującego. Zgodnie z dokumentacją naboru, kryterium premiujące nr 2 dotyczy doświadczenia w realizacji projektu dla osób z grupy docelowej w szczególnie trudnej sytuacji na rynku pracy, tj. osób z grupy A, a nie wyłącznie doświadczenia w realizacji projektu, w którym uczestniczyły pojedyncze osoby posiadające cechy właściwe dla tej grupy. Kryterium ma premiować podmioty posiadające doświadczenie w pracy z osobami będącymi w szczególnie trudnej sytuacji na rynku pracy oraz znające specyfikę wsparcia kierowanego do takich osób. Oznacza to, że dla spełnienia kryterium istotne jest, czy wykazywany projekt był rzeczywiście ukierunkowany na wsparcie danej podgrupy lub podgrup z grupy A, np. osób 55+ lub osób z niepełnosprawnościami, oraz czy ten zakres wynika z dokumentacji projektu, np. wniosku o dofinansowanie, wskaźników, sprawozdań, wniosków o płatność albo zaświadczenia instytucji zlecającej realizację przedsięwzięcia. Dokumentacja wskazuje, że kryterium będzie weryfikowane na podstawie opisu doświadczenia oraz dokumentów potwierdzających informacje wskazane w kryterium. W przypadku projektu, którego grupą docelową są MŚP z województwa warmińsko-mazurskiego, a zaświadczenia o pomocy de minimis wystawiane są na przedsiębiorstwa, należy odróżnić sytuację, w której pracownicy MŚP są uczestnikami usług rozwojowych, od sytuacji, w której projekt był zaplanowany i realizowany jako wsparcie skierowane do osób znajdujących się w szczególnie trudnej sytuacji na rynku pracy. W IKR grupa A obejmuje m.in. osoby 55+ i osoby z niepełnosprawnościami, ale są to osoby bezpośrednio korzystające ze wsparcia jako grupa w szczególnie trudnej sytuacji na rynku pracy. W konsekwencji, jeżeli w projekcie „Kompetentny Region – Warmia i Mazury” wsparcie było skierowane do MŚP, a udział pracowników 55+ lub osób z niepełnosprawnościami wynikał jedynie z faktu, że takie osoby były zatrudnione u przedsiębiorców korzystających ze wsparcia, to takie doświadczenie co do zasady nie będzie wystarczające do uznania kryterium premiującego za spełnione. Doświadczenie mogłoby zostać uwzględnione wyłącznie wtedy, gdy z dokumentacji tego projektu jednoznacznie wynika, że działania były kierowane również do określonej podgrupy lub podgrup osób z grupy A, a nie wyłącznie do przedsiębiorstw jako odbiorców pomocy. Wykazanie doświadczenia musi potwierdzać rzeczywistą pracę z daną grupą docelową, a nie jedynie statystyczne wystąpienie takich osób wśród uczestników usług rozwojowych. Należy również pamiętać, że dokumentacja wskazuje, iż wykazanie doświadczenia w sposób rozłączny, tj. niespełniający jednocześnie wymogu dotyczącego właściwej grupy i właściwego obszaru realizacji projektu, nie stanowi spełnienia kryterium.
W ramach projektu osoby z grupy A powinny stanowić nie mniej niż 60% wszystkich osób uczestniczących w projekcie. Dokumentacja naboru nie nakłada obowiązku objęcia wsparciem na etapie realizacji projektu, wszystkich podgrup wskazanych w ramach grupy A, ani nie wymaga zaplanowania odrębnych limitów dla każdej z tych podgrup. Osoba może zostać zakwalifikowana do grupy A, jeżeli spełnia co najmniej jedno z kryteriów wskazanych dla tej grupy, tj. jest np. osobą bezrobotną, bierną zawodowo, osobą w wieku 55+, osobą z niepełnosprawnością, rodzicem dziecka do 6 r.ż. albo opiekunem osoby potrzebującej wsparcia w codziennym funkcjonowaniu. Jednocześnie, ze względu na pilotażowy charakter naboru oraz cel, jakim jest przetestowanie mechanizmu IKR na możliwie szerokiej i zróżnicowanej grupie odbiorców, Wnioskodawca powinien zaplanować działania rekrutacyjne w sposób otwarty na całą grupę A, a nie wyłącznie na jedną wybraną podgrupę. Dobór działań i kanałów dotarcia powinien wynikać z analizy grupy docelowej na obszarze realizacji projektu oraz umożliwiać osiągnięcie wymaganej proporcji udziału osób z grupy A w projekcie.
Dokumentacja naboru nie określa minimalnej liczby godzin pracy punktu kontaktowego w danym miesiącu. Wymagane jest natomiast zapewnienie funkcjonowania punktu kontaktowego w każdym powiecie objętym projektem oraz takiej jego organizacji, aby realnie odpowiadał na potrzeby grupy docelowej, w szczególności osób z ograniczonymi kompetencjami cyfrowymi lub zagrożonych wykluczeniem cyfrowym. W ramach punktu kontaktowego Beneficjent powinien zapewnić co najmniej jedno stanowisko komputerowe z dostępem do Internetu oraz podstawowe wsparcie techniczne w obsłudze narzędzi cyfrowych umożliwiających udział w projekcie, w tym m.in. rejestrację w BUR i obsługę IKR. Punkt kontaktowy może mieć również charakter mobilny, pod warunkiem zapewnienia dostępności dla potencjalnych uczestników i uczestniczek projektu. W takim przypadku harmonogram funkcjonowania punktu powinien być podany do publicznej wiadomości w sposób umożliwiający dotarcie także do osób wykluczonych cyfrowo. Oznacza to, że Wnioskodawca powinien samodzielnie zaplanować we wniosku sposób organizacji i wymiar pracy punktów kontaktowych, tak aby był on adekwatny do specyfiki obszaru realizacji projektu, potrzeb grupy docelowej oraz planowanego harmonogramu rekrutacji i wsparcia.
Tak, koszty przygotowania IPR dla osób uczestniczących w projekcie z grupy B mogą zostać wykazane w budżecie projektu i objęte finansowaniem, o ile dotyczą osób zainteresowanych skorzystaniem z tej formy wsparcia oraz mieszczą się w limicie przewidzianym dla tego rodzaju wsparcia, tj. maksymalnie 6 godzin zegarowych na osobę. Dobrowolność IPR dla grupy B oznacza, że przygotowanie Indywidualnego Planu Rozwoju nie jest obowiązkowym elementem ścieżki udziału w projekcie dla osób z tej grupy. Uczestnik lub uczestniczka z grupy B może skorzystać ze wsparcia eksperta ds. planowania ścieżki rozwoju i opracować IPR, jeżeli uzna, że potrzebuje takiego wsparcia w określeniu potrzeb rozwojowych lub wyborze usług w BUR. Wnioskodawca powinien zatem oszacować w budżecie liczbę osób z grupy B, które potencjalnie skorzystają z IPR, oraz liczbę godzin potrzebnych na jego przygotowanie, np. przyjmując krótszy wymiar wsparcia niż dla osób z grupy A, jeżeli wynika to z analizy potrzeb grupy docelowej. Jednocześnie, jeżeli IPR zostanie przygotowany dla uczestnika lub uczestniczki, zarówno z grupy A, jak i z grupy B, wybór usług rozwojowych powinien co do zasady pozostawać spójny z potrzebami i kierunkami rozwoju określonymi w IPR. Nie oznacza to jednak obowiązku przygotowania IPR dla każdej osoby z grupy B.
Wkład własny jest wnoszony wyłącznie przez uczestników zakwalifikowanych z grupy B. Zgodnie z Procesem udzielania wsparcia przez Beneficjentów w ramach projektów dofinansowanych w naborze (załącznik nr 16 do umowy o dofinansowanie) wskazano, że kwota wkładu własnego jest stała, niezależna od ostatecznie wykorzystanej i rozliczonej wartości wsparcia i nie podlega zwrotowi z pewnym zastrzeżeniem opisanym poniżej.
W sekcji I pkt 21 wskazano: w przypadku, gdy Uczestnik lub Uczestniczka zakwalifikowana do projektu w ramach Grupy B nie rozpocznie udziału w usługach rozwojowych w czasie 9 miesięcy od uzyskania uprawnień wpłacony wkład własny, maksymalnie w terminie 14 dni po upływie 9 miesięcy od daty uzyskania Uprawnień IKR zostanie zwrócony na rachunek bankowy, z którego wpłacono środki. Powyższe dotyczy sytuacji, gdy uczestnik w ogóle nie rozpocznie udziału w projekcie i wówczas nie będzie on wykazywany też we wskaźnikach. Na to miejsce Operator będzie miał możliwość zrekrutować koleją osobę, spełniającą kryteria udziału dla Grupy B. W sytuacji, gdy osoba uczestnicząca rozpocznie udział w pierwszej usłudze rozwojowej wówczas wkład własny nie będzie już podlegał zwrotowi.
Osobami uczestniczącymi w projekcie mogą być osoby zamieszkujące na terenie powiatów objętych projektem oraz kwalifikujące się co najmniej do jednej z podgrup wskazanych w punkcie 4 Procesu udzielania wsparcia przez Beneficjentów w ramach projektów dofinansowanych w naborze – tam również zostały wskazane definicje jakie powinni spełniać uczestnicy/uczestniczki projektu. Status studenta co do zasady nie wyklucza z udziału w projekcie, a przynależność do grupy uczestników projekcie jest zależna od trybu studiów.
W przypadku studentów kształcących się na studiach niestacjonarnych mają oni prawo do rejestracji w urzędzie jako osoby bezrobotne – zgodnie z definicją osoba bezrobotna to osoba spełniająca warunki określone w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia, gotowa do podjęcia pracy zarobkowej i zarejestrowana w Powiatowym Urzędzie Pracy.
Studenci studiów stacjonarnych mają możliwość posiadania statusu osoby biernej zawodowo (zgodnie z art. 2 ust. 17 ww. ustawy). Dodatkowo definicja Wskaźników Kluczowych dla FERS wskazuje, że za osoby bierne zawodowo uznawani są m.in.: studenci studiów stacjonarnych, chyba że są już zatrudnieni (również na część etatu) to wówczas powinni być wykazywani jako osoby pracujące.
Kryterium dostępu nr 8 należy rozumieć jako wymóg posiadania doświadczenia w realizacji projektu, w którym Wnioskodawca lub Partner pełnił rolę podmiotu odpowiedzialnego za udzielanie wsparcia z wykorzystaniem BUR, tj. w formule zbliżonej do roli Operatora systemu popytowego. Nie jest wystarczające wykazanie projektu, w którym uczestnicy jedynie korzystali ze szkoleń lub usług wpisanych do BUR, jeżeli Wnioskodawca nie odpowiadał za organizację, dystrybucję, obsługę lub rozliczanie wsparcia udzielanego za pośrednictwem BUR. Celem kryterium jest potwierdzenie, że Wnioskodawca lub Partner posiada praktyczne doświadczenie w realizacji wsparcia z wykorzystaniem mechanizmu popytowego i BUR, co ma znaczenie dla sprawnej realizacji projektu IKR. W przypadku projektu partnerskiego doświadczenie może zostać wniesione przez jeden z podmiotów tworzących partnerstwo.
Jeżeli projekt był realizowany na terenie całego województwa i obejmował różne grupy uczestników, w tym podgrupy wchodzące w skład grupy A, możliwe jest wykazanie takiego doświadczenia, pod warunkiem że z dokumentacji jasno wynika, jakim grupom udzielano wsparcia oraz na jakim obszarze było ono realizowane. Informacje te powinny wynikać z dokumentacji projektu, np. z umowy o dofinansowanie lub wskaźników projektu. Jeżeli jednak dokumenty te nie pozwalają na jednoznaczne potwierdzenie wsparcia udzielanego konkretnym podgrupom grupy A oraz na terenie konkretnych powiatów, należy przedstawić zaświadczenie instytucji nadzorującej realizację projektu. W takim zaświadczeniu powinny zostać wskazane grupy uczestników, którym udzielano wsparcia, oraz konkretne powiaty, na terenie których wsparcie było realizowane.
W przypadku projektów, w których udzielane jest wsparcie zwrotne, pojęcia ‘obrót’ nie należy utożsamiać z wartością udzielonych, wypłaconych ani realizowanych pożyczek lub poręczeń. Zgodnie z dokumentacją oceny przez obrót należy w takim przypadku rozumieć kwotę kapitału na instrumenty zwrotne, jakim dysponował wnioskodawca lub partnerzy (o ile dotyczy) w wymaganym okresie. Oznacza to wartość kapitału pozostającego w dyspozycji podmiotu na potrzeby udzielania wsparcia zwrotnego. Wartość ta powinna wynikać z wiarygodnych dokumentów finansowych lub księgowych podmiotu, w szczególności ze sprawozdania finansowego lub innych dokumentów potwierdzających wysokość kapitału przeznaczonego na instrumenty zwrotne w badanym okresie.
Tak, zakup laptopów do punktów kontaktowych może stanowić wydatek kwalifikowalny w ramach zadania dotyczącego aktywnej rekrutacji. Nie powinien jednak być ujmowany poza limitem tego zadania. Oznacza to, że koszt laptopa, przyjęty zgodnie ze stawką określoną w zestawieniu standardu i cen rynkowych, należy wkalkulować w limit 1 500,00 zł na osobę przewidziany dla aktywnej rekrutacji. Tym samym wartość tego wydatku pomniejsza kwotę pozostającą do dyspozycji w ramach stawki za rekrutację jednego uczestnika lub jednej uczestniczki projektu. Wydatek powinien stanowić odrębną pozycję kosztu w ramach zadania dot. aktywnej rekrutacji.
Wnioskodawca powinien upewnić się, że sposób realizacji oraz zakres projektu jest zgodny z obowiązującymi przepisami krajowymi. W żadnej części wniosku nie powinny znaleźć się informacje, które wskazują na naruszenie zasad horyzontalnych FERS, a ewentualne odwołania w treści wniosku do regulacji krajowych powinny być zgodne z zakresem projektu. W praktyce chodzi o ocenę, czy założenia projektu, sposób realizacji, grupa docelowa, wydatki i rozwiązania organizacyjne nie naruszają przepisów krajowych, czyli m.in.: ustawy wdrożeniowej, ustawy o finansach publicznych, ustawy o PARP, rozporządzenia dotyczącego udzielania wsparcia w ramach FERS, a także innych przepisów właściwych dla danego rodzaju działań lub wydatków. Regulamin naboru wskazuje właśnie te akty jako podstawy prowadzenia naboru i realizacji projektów.
Ekspert/ekspertka ds. planowania ścieżki rozwoju będzie wykonywać zadania merytoryczne zgodnie z zakresem wskazanym w załączniku nr 10 do Regulaminu (Zestawienie standardów i cen rynkowych). Może ono dotyczyć wsparcie uczestnika/uczestniczki w analizie wyników po udziale w usługach rozwojowych bądź pomocy merytorycznej w wyborze kolejnych usług. Weryfikacja Kart Usług rozwojowych m.in. pod kątem powiązań kapitałowych i osobowych o których mowa w części VI pkt 7 Procesu wsparcia jest zadaniem Beneficjenta w ramach kosztów pośrednich.
W przypadku zwiększenia liczby osób objętych wsparciem (zgodnie z kryterium dostępu nr 4) wskaźnik rezultatu w projekcie powinien wynosić co najmniej 90% wartości wskaźnika produktu (tj. również zostać zwiększony).
Zgodnie z regulaminem zachowanie trwałości Projektu obowiązuje wyłącznie w odniesieniu do wydatków ponoszonych jako cross-financing.
Nie, samo określenie dodatkowych wskaźników przez Wnioskodawcę nie podlega odrębnemu punktowaniu. Wnioskodawca jest zobowiązany do ujęcia we wniosku wskaźników wymaganych dokumentacją naboru, a ich adekwatność, wartości docelowe oraz sposób pomiaru podlegają weryfikacji na etapie oceny projektu. Dodatkowe wskaźniki mogą pełnić funkcję pomocniczą w opisie i monitorowaniu projektu, jednak ich wskazanie nie stanowi podstawy do przyznania dodatkowych punktów.
Sformułowanie "co najmniej 2-letnie doświadczenie w realizacji projektu" należy rozumieć jako posiadanie udokumentowanego doświadczenia o łącznym wymiarze co najmniej 24 miesięcy. Oznacza to, że dopuszczalne jest sumowanie okresów realizacji kilku projektów, nie jest natomiast konieczne wykazanie jednego projektu realizowanego nieprzerwanie przez minimum 24 miesiące. Warunkiem jest, aby wykazywane doświadczenie dotyczyło projektów realizowanych dla osób z grupy docelowej w szczególnie trudnej sytuacji na rynku pracy oraz obejmowało obszar co najmniej jednego powiatu, w którym planowana jest realizacja projektu. Spełnienie kryterium musi wynikać jednoznacznie z dokumentów załączonych do wniosku o dofinansowanie.
Tak. Opisane doświadczenie co do zasady może zostać uznane za spełniające kryterium dostępu nr 8. Dokumentacja naboru przewiduje, że w przypadku realizacji projektu w partnerstwie doświadczenie może zostać wniesione przez jeden z podmiotów tworzących partnerstwo. Oznacza to, że projekt realizowany przez wnioskodawcę jako partnera może zostać wskazany na potwierdzenie spełnienia kryterium. Warunkiem jest jednak, aby z dokumentów załączonych do wniosku o dofinansowanie jednoznacznie wynikało, że dany podmiot, jako partner projektu, realizował działania z wykorzystaniem Bazy Usług Rozwojowych oraz objął wsparciem co najmniej 300 osób lub podmiotów. W przypadku gdy w ramach wskazanego projektu po stronie danego podmiotu wsparciem objęto liczbę uczestników przekraczającą wymagany próg, przy właściwym udokumentowaniu można uznać, że kryterium dostępu nr 8 zostało spełnione.
Tak. Należy zwrócić uwagę, że kryterium premiujące zostało skonstruowane w taki sposób, aby preferować Wnioskodawców posiadających doświadczenie w pracy z grupą docelową na obszarze realizacji projektu. Dodatkowe punkty przyznawane są za doświadczenie w realizacji projektów dla osób z grupy A na powiatach objętych planowanym projektem, przy czym wyżej oceniane jest doświadczenie obejmujące większą liczbę podgrup oraz co najmniej 2 powiaty z obszaru, na którym ma być realizowany projekt. Oznacza to, że w ramach kryterium premiowane jest doświadczenie szersze terytorialnie, co należy wiązać z założeniem pilotażu polegającym na prowadzeniu działań rekrutacyjnych i wsparcia na całym obszarze projektu, a nie wyłącznie w jednym powiecie. Takie ukształtowanie kryterium ma sprzyjać wyborowi podmiotów, które znają specyfikę lokalną i są przygotowane do prowadzenia działań na obszarze całego projektu.
Na etapie realizacji projektu rozliczany jest jeden wskaźnik produktu dla całego projektu, tj. objęcie wsparciem 514 osób. Dokumentacja nie określa odrębnych limitów uczestników lub uczestniczek dla poszczególnych powiatów wchodzących w skład danego projektu, dlatego przebieg rekrutacji będzie uzależniony od rzeczywistego zainteresowania wsparciem na obszarze projektu. Jednocześnie nie zmienia to faktu, że projekt jest zaplanowany jako interwencja realizowana na obszarze 6 powiatów przypisanych do danego regionu, a założeniem pilotażu jest prowadzenie działań rekrutacyjnych i informacyjnych na całym tym obszarze. W dokumentacji wskazano także możliwość rekrutacji uzupełniającej z powiatów ościennych, gdy nie będzie możliwe pozyskanie uczestników z powiatów objętych projektem, co dodatkowo potwierdza, że istotą projektu jest pozyskanie zakładanej liczby 514 osób w skali całego projektu. Warunkiem uruchomienia rekrutacji uzupełniającej jest wykazanie przez beneficjenta, że rekrutacja prowadzona na terenie wszystkich powiatów nie dała oczekiwanych rezultatów.
Nie przewidziano odrębnego limitu lub minimalnej liczby uczestników i uczestniczek z każdego powiatu wchodzącego w skład danego projektu. Dokumentacja wskazuje jednak, że projekt ma być realizowany na obszarze powiatów przypisanych do danego projektu, a wsparcie ma być kierowane do osób zamieszkujących na terenie powiatów objętych projektem. Oznacza to, że formalnie liczba 514 osób odnosi się do całego projektu, a nie do poszczególnych powiatów. Jednocześnie przyjęta konstrukcja pilotażu zakłada objęcie wsparciem obszaru 6 powiatów w ramach danego regionu, prowadzenie działań informacyjno-promocyjnych na tym obszarze oraz zapewnienie dostępności wsparcia dla mieszkańców całego obszaru projektu. W konsekwencji sytuacja, w której Wnioskodawca zaplanuje, że wszystkie 514 osób pochodzić będą wyłącznie z jednego powiatu, będzie sprzeczna z terytorialnymi założeniami pilotażu i może zostać uznana za niezgodną z celem projektu. Prawidłowe jest planowanie i prowadzenie rekrutacji w całym obszarze projektu, tj. we wszystkich powiatach przypisanych do danego regionu. Dopuszczalne jest, że w wyniku rekrutacji w projekcie pojawi się większa reprezentacja uczestników i uczestniczek jednego powiatu, co może być związane np. ze specyficzną sytuacją danego obszaru.
Wskaźnik „liczba zrealizowanych wizyt monitoringowych” należy określić na etapie składania wniosku w oparciu o racjonalne oszacowanie liczby usług rozwojowych, które będą realizowane w projekcie. Dokumentacja wymaga, aby Wnioskodawca uwzględnił ten wskaźnik we wniosku i monitorował jego wartość w trakcie realizacji projektu, przy czym Beneficjent będzie zobowiązany do objęcia monitoringiem co najmniej 30% usług objętych wsparciem. Oznacza to, że na etapie aplikowania nie jest wymagane wskazanie wartości wynikającej z dokładnie znanej liczby usług, ponieważ ta będzie zależała od późniejszych decyzji uczestników i uczestniczek w podejściu popytowym. Wnioskodawca powinien przyjąć wartość docelową wskaźnika na podstawie własnych założeń dotyczących średniej liczby usług przypadających na uczestnika lub uczestniczkę oraz zaplanować monitoring na poziomie nie niższym niż 30% przewidywanej liczby usług. Jednocześnie warto podkreślić, że obowiązek 30% odnosi się do usług objętych wsparciem w ramach projektu, a nie do liczby uczestników. Dokumentacja wskazuje też, że metodologia doboru próby do monitoringu zostanie przekazana Beneficjentowi po zawarciu umowy o dofinansowanie. W praktyce Wnioskodawca może więc opisać we wniosku, że: 1) wartość wskaźnika została przyjęta szacunkowo, 2) została obliczona w odniesieniu do prognozowanej liczby usług, 3) na etapie realizacji projektu będzie na bieżąco aktualizowana organizacja monitoringu tak, aby zapewnić objęcie monitoringiem co najmniej 30% zrealizowanych usług. Przyjęcie założeń co do średniej liczby usług przypadających na uczestnika ma wpływ na wartość przedmiotowego wskaźnika, ale także na koszty w budżecie związane z realizacją wizyt monitoringowych. Kalkulacja tych kosztów musi opierać się na tych samych założeniach, aby projekt był spójny w tym zakresie.
Tak, wymagane w kryterium premiującym nr 2 co najmniej 2-letnie doświadczenie może być wykazywane na podstawie więcej niż jednego projektu, pod warunkiem że łącznie z przedstawionych dokumentów będzie jednoznacznie wynikało, iż Wnioskodawca lub partner posiada doświadczenie w realizacji projektów dla osób z grupy docelowej w szczególnie trudnej sytuacji na rynku pracy, przez okres co najmniej 2 lat, w ciągu 5 lat przed terminem złożenia wniosku o dofinansowanie. Oznacza to, że dopuszczalne jest powołanie się na różne projekty realizowane w tym okresie, np. kilka projektów trwających po 12 miesięcy, pod warunkiem że: 1) były one skierowane do osób należących do grupy A, 2) doświadczenie jest odpowiednio udokumentowane, 3) obejmowało obszar co najmniej jednego powiatu, w którym planowana jest realizacja projektu. Jednocześnie należy pamiętać, że w ramach kryterium premiującego punktowane jest nie tylko samo posiadanie doświadczenia, ale także jego zakres terytorialny. Z dokumentacji wynika bowiem, że punkty są przyznawane zależnie od tego, czy doświadczenie obejmuje 1 lub więcej podgrup grupy A oraz 1 lub więcej powiatów z katalogu powiatów, na których planowana jest realizacja projektu. Wykazanie doświadczenia „rozłącznie”, tj. poza obszarem planowanego projektu albo wobec grup niewchodzących do grupy A, nie stanowi spełnienia kryterium. Dodatkowo dokumentacja przewiduje, że kryterium będzie weryfikowane na podstawie treści wniosku oraz dokumentów potwierdzających wskazane doświadczenie, np. wniosków o płatność, sprawozdań lub zaświadczeń od instytucji zlecającej realizację przedsięwzięcia. U podstaw takiej interpretacji jest też to, że w dokumentacji dla innego kryterium doświadczeniowego przyjęto rozumienie projektu jako odrębnego przedsięwzięcia, ale nie zastrzeżono, że doświadczenie musi pochodzić wyłącznie z jednego projektu.
Obowiązki i odpowiedzialność uczestnika Operator określa w umowie wsparcia, którą zawrze z uczestnikiem/ uczestniczką. Uczestnicy/ uczestniczki mogą zostać zobligowani do pokrycia całości kosztów usługi w przypadku, gdy rozpoczną usługę rozwojową, jednak nie wykonają jej zgodnie z warunkami udziału w projekcie np. nie poddadzą się procesowi walidacji lub nie będą uczestniczyć w co najmniej 80% czasu zajęć.
Jest dopuszczalne, że na podstawie Państwa diagnozy grupy docelowej do założeń budżetu zostanie przyjęte np. 3 godziny zegarowe na przygotowanie jednego Indywidulanego Planu Rozwoju uczestnika lub uczestniczki oraz 3 godziny działań motywacyjnych i wspierających tę osobę na każdym etapie udziału w projekcie (łącznie 6 godzin).
Zgodnie zaplanowanym procesem wsparcia wybór usług rozwojowych dokonywany jest w porozumieniu z ekspertem ds. planowania ścieżki rozwoju i wybrane usługi powinny wynikać z IPR. Wykonanie IPR jest obowiązkowe dla wszystkich uczestników/uczestniczek zakwalifikowanych w ramach grupy A i konieczne jest uwzględnienie tego warunku przygotowując budżet. Planując projekt należy również uwzględnić, że zainteresowani uczestnicy/ uczestniczki zakwalifikowani w ramach grupy B muszą mieć możliwość skorzystania z IPR. Istnieje możliwość przyjęcia założeń, że w ramach grupy B uczestnicy skorzystają średnio np. z 2 godzin przeznaczonych na przygotowanie IPR. (Zalecenie wyboru usługi rozwojowej na podstawie rekomendacji z IPR ma na celu uniknięcie zapisów na usługi całkowicie niedostosowane do potrzeb i możliwości uczestnika.)
Proszę zwrócić uwagę, że zadanie to powinno być realizowane z zachowaniem standardu i limitu kosztów określonych w załączniku nr 10 do Regulaminu.
Tak, można wykazać ten sam projekt, który potwierdzi realizację obu kryteriów. Proszę zwrócić uwagę, aby do każdego kryterium w treści wniosku o dofinansowanie odnieść się do wymaganych w kryteriach informacji oraz załączyć dokumenty jednoznacznie potwierdzające spełnienie obu kryteriów.
Aktualizacja z dnia 20.04.2026
W katalogu kosztów kwalifikowanych nie wyodrębniono osobnej pozycji związanej z kosztami dojazdów specjalisty ds. rekrutacji na spotkania z potencjalnymi uczestnikami. Konstruując budżet należy mieć na uwadze załącznik nr 10 do Regulaminu, który określa maksymalną cenę oraz zakres zadań do realizacji, nie jest on jednak podzielony na szczegółowe pozycje, które będzie trzeba rozliczyć. W związku z tym należy przyjąć, że koszty związane z dojazdami specjalisty ds. rekrutacji na spotkania z potencjalnymi uczestnikami/ uczestniczkami powinny zostać ujęte w pozycji „Aktywna rekrutacja jednego uczestnika lub uczestniczki do projektu”.
Na etapie rozliczeń dotyczących wykonania zadania przez specjalistę ds. rekrutacji, dokumentem potwierdzającym będzie w zależności od formy zatrudnienia np. lista płac i dokumenty potwierdzające rozliczenie kosztów delegacji służbowych lub w przypadku podwykonawstwa np. faktura.
Należy pamiętać, że zgodnie z Wytycznymi dotyczące kwalifikowalności wydatków na lata 2021–2027 koszty delegacji służbowych personelu projektu mogą być kwalifikowalne, o ile zostały uwzględnione w zatwierdzonym wniosku o dofinansowanie projektu jako niezbędne dla prawidłowej realizacji projektu.
W katalogu kosztów kwalifikowanych nie wyodrębniono osobnej pozycji związanej z kosztami dojazdów specjalisty ds. rekrutacji na spotkania z potencjalnymi uczestnikami. Konstruując budżet należy mieć na uwadze załącznik nr 10 do Regulaminu, który określa maksymalną cenę oraz zakres zadań do realizacji, nie jest on jednak podzielony na szczegółowe pozycje, które będzie trzeba rozliczyć. W związku z tym należy przyjąć, że koszty związane z dojazdami specjalisty ds. rekrutacji na spotkania z potencjalnymi uczestnikami/ uczestniczkami powinny zostać ujęte w pozycji „Aktywna rekrutacja jednego uczestnika lub uczestniczki do projektu”.
Na etapie rozliczeń dotyczących wykonania zadania przez specjalistę ds. rekrutacji, dokumentem potwierdzającym będzie w zależności od formy zatrudnienia np. lista płac lub w przypadku podwykonawstwa np. faktura.
Tak, koszty monitoringu są kosztem kwalifikowanym bezpośrednim wskazanym w rozdziale 5.5 jako zadanie, którego realizację należy uwzględnić. W regulaminie wyboru projektów w podrozdziale 5.4 pkt. 4 wymienione są koszty kwalifikowane w projekcie. Monitoring usług rozwojowych mieści się w kategorii „pozostałe bezpośrednio związane ze świadczeniem usług”. Proszę zwrócić uwagę, że wizyty monitoringowe powinny być realizowane z zachowaniem standardu i limitu określonego w załączniku nr 10 do Regulaminu.
Wszystkie obligatoryjne wskaźniki zostały wymienione w podrozdziale 5.2 Regulaminu wyboru projektów. Wnioskodawca ma możliwość dodania własnych wskaźników w projekcie, ale nie jest to wymagane.
Tak. Monitoring usług rozwojowych powinien być prowadzony przez zespół składający się z co najmniej 2 specjalistów.
Tak. Można przyjąć, że uczestnik lub uczestniczka projektu może skorzystać z więcej niż jednej usługi rozwojowej, do momentu wyczerpania środków dostępnych na koncie IKR. Takie założenie wynika z koncepcji pilotażu, która wprost przewiduje możliwość udziału w kilku usługach rozwojowych w ramach przyznanego limitu środków.
Tak. Ze wsparcia motywacyjnego mogą korzystać uczestnicy obu grup. Dokumentacja wskazuje, że przygotowanie IPR jest obowiązkowe. Jednocześnie działania motywacyjne i wspierające zostały przewidziane jako element pracy eksperta lub ekspertki ds. planowania ścieżki rozwoju na każdym etapie udziału w projekcie. Wnioskodawca, uwzględniając analizę potrzeb grupy docelowej na obszarze realizacji projektu, określa we wniosku o dofinansowanie zakres, formę oraz wymiar tego wsparcia, z zastrzeżeniem zachowania zgodności z dokumentacją naboru, w tym obowiązkowego charakteru przygotowania IPR dla uczestników i uczestniczek.
Aktualizacja z dnia 17.04.2026:
Tak, co do zasady takie koszty mogą być kwalifikowalne w ramach kosztów bezpośrednich, jeżeli są bezpośrednio związane z realizowanym zadaniem. Brak ich wyodrębnienia w taryfikatorze nie oznacza zakazu ich finansowania, lecz oznacza, że powinny zostać pokryte w ramach limitu przewidzianego dla danego zadania, a nie wykazywane jako dodatkowa pozycja rozliczana poza tym limitem. Dokumentacja naboru potwierdza obowiązek zapewnienia punktu kontaktowego w każdym powiecie objętym projektem. Punkt kontaktowy ma zapewniać co najmniej stanowisko komputerowe z dostępem do Internetu oraz podstawowe wsparcie techniczne w obsłudze narzędzi cyfrowych. Jednocześnie fiszka oraz proces udzielania wsparcia wskazują, że punkt kontaktowy jest elementem organizacji wsparcia uczestników i uczestniczek w projekcie, w szczególności na etapie rekrutacji i korzystania z narzędzi cyfrowych związanych z udziałem w projekcie.
W związku z powyższym należy przyjąć, że koszty związane z funkcjonowaniem punktu kontaktowego mogą stanowić koszt kwalifikowalny w ramach kosztów bezpośrednich, o ile są ściśle związane z realizacją zadania merytorycznego, w szczególności aktywnej rekrutacji i wsparcia technicznego uczestników lub uczestniczek. Fakt, że zestawienie standardu i cen rynkowych nie wskazuje wprost odrębnej pozycji „najem punktu kontaktowego”, nie oznacza sam w sobie braku możliwości sfinansowania takich wydatków. Oznacza natomiast, że koszty te nie powinny być traktowane jako odrębna, niezależna kategoria budżetowa poza limitem przewidzianym dla danego zadania, lecz powinny mieścić się w przyjętym limicie i standardzie jego realizacji, zgodnie z załącznikiem nr 10 do RWP.
Analogicznie należy ocenić koszty wynajmu sal na spotkania uczestników lub uczestniczek z ekspertem albo ekspertką ds. planowania ścieżki rozwoju. Dokumentacja przewiduje realizację wsparcia eksperckiego, w tym przygotowanie IPR oraz działania motywacyjne i wspierające, a koncepcja pilotażu wskazuje, że spotkania te mogą odbywać się w formule stacjonarnej, zdalnej w czasie rzeczywistym lub mieszanej. W konsekwencji, jeżeli Beneficjent przyjmie model realizacji wsparcia wymagający organizacji spotkań stacjonarnych, to uzasadnione koszty organizacyjne związane z ich przeprowadzeniem, w tym ewentualny wynajem sali, mogą zostać uwzględnione jako element kosztu realizacji tego zadania, o ile są racjonalne, niezbędne i mieszczą się w limicie przewidzianym dla danego rodzaju wsparcia zgodnie z załącznikiem nr 10 do RWP.
Dokumentacja naboru potwierdza obowiązek zapewnienia punktu kontaktowego w każdym powiecie objętym projektem oraz wskazuje, że punkt kontaktowy ma zapewniać co najmniej stanowisko komputerowe z dostępem do Internetu i podstawowe wsparcie techniczne. Jednocześnie w załączniku nr 10 koszt prowadzenia punktu kontaktowego został ujęty w ramach pozycji dotyczącej aktywnej rekrutacji uczestnika lub uczestniczki do projektu, obejmującej m.in. „zapewnienie uczestnikom i uczestniczkom wsparcia technicznego w obsłudze narzędzi cyfrowych umożliwiających udział w projekcie w ramach prowadzenia punktu kontaktowego przez Beneficjenta”. Maksymalna stawka dla tej pozycji wynosi 1 500 zł brutto na zrekrutowanie 1 uczestnika lub uczestniczki.
W związku z powyższym należy przyjąć, że koszty związane z funkcjonowaniem punktu kontaktowego mogą być uwzględnione w projekcie w ramach kosztów bezpośrednich jako element zadania dotyczącego aktywnej rekrutacji, z zachowaniem standardu i limitu określonego w załączniku nr 10. Dokumentacja nie przewiduje natomiast odrębnej, samodzielnej kategorii kosztowej dla najmu punktu kontaktowego lub opłat eksploatacyjnych jako osobnej pozycji rozliczanej poza tym standardem. W odniesieniu do kosztów wynajmu sal na spotkania uczestników z ekspertem lub ekspertką ds. planowania ścieżki rozwoju, załącznik nr 10 przewiduje finansowanie przygotowania IPR oraz działań motywacyjnych i wspierających, przy stawce maksymalnej 250 zł brutto za 1 godzinę zegarową pracy eksperta lub ekspertki ds. planowania ścieżki rozwoju. Dokumentacja nie wskazuje jednak odrębnej pozycji kosztowej dotyczącej najmu sal na te spotkania. Brak jest podstaw do wyodrębniania najmu sal na spotkania z ekspertem jako samodzielnego kosztu bezpośredniego, natomiast sposób organizacji spotkań powinien mieścić się w przyjętym modelu realizacji wsparcia i w kosztach przewidzianych dla danego zadania. Dodatkowo koncepcja pilotażu przewiduje, że spotkania z ekspertem mogą odbywać się w formule stacjonarnej, zdalnej w czasie rzeczywistym lub mieszanej.